العلامة المجلسي
307
عين الحيات ( فارسى )
نسبت به تو واقع مىسازد از اضرار و عقوبت « 1 » . و به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : چون نمرود حضرت ابراهيم عليه السّلام را بعد از انداختن به آتش از ملك خود بيرون كرد ، داخل ملك پادشاهى از پادشاهان قبط شد ، و صندوقى ساخته بود ، و حضرت ساره را در صندوق كرده بود كه كسى را بر او نظر نيفتد ، در ملك آن پادشاه به عشّارى رسيد ، چون آمد كه عشور مال حضرت ابراهيم را بگيرد ، گفت : در صندوق را بگشا ببينم در صندوق چه چيز هست ؟ حضرت ابراهيم عليه السّلام فرمود : هرچه خواهى حساب كن و عشورش را بگير ، او گفت : راضى نمىشوم تا در صندوق را نگشائى ، چون صندوق را گشود پرسيد : اين كيست ؟ فرمود كه : زن من و دختر خالهء من است ، عشّار چون حسن و جمال او را مشاهده نمود حقيقت حال را به پادشاه عرض نمود ، پادشاه گفت : همه را به حضور آور . چون حضرت ابراهيم عليه السّلام به مجلس پادشاه داخل شد ، پادشاه گفت : در صندوق را بگشا ، فرمود : حرمت و دخترخالهء من در اين صندوق است ، و هرچه با خود دارم فدا مىدهم كه در صندوق را باز نكنم ، پادشاه مغالبه نمود و در صندوق را گشود ، چون حسن و جمال حضرت ساره را مشاهده نمود دست دراز كرد ، حضرت ابراهيم عرض كرد : خداوندا دست او را از حرمت من حبس كن ، در حال دست پادشاه خشك شد نتوانست كه به ساره رساند ، و نتوانست كه به سوى خود برگرداند ، پادشاه گفت : خداى تو با دست من چنين كرده ؟ ابراهيم عليه السّلام گفت : بلى خداوند من صاحب غيرت است ، و حرام را دشمن مىدارد ، و او حائل شد ميان تو و حرمت من ، گفت : دعا كن خدا دست مرا برگرداند اگر اجابت تو بكند من
--> ( 1 ) بحار الانوار 74 / 4 - 5 .